شماره ۸۷۹ - ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود
نبود عجب گر دل او آهنین بود ۱

ماییم و خوابهای پریشان تمام شب
خوش وقت آنکه با چو تویی همنشین بود ۲

تیغم نه بر قفا، به گلو زن که گاه مرگ
رویم به سوی تو، نه به روی زمین بود ۳

پیرایه گلو بود از دست دوست تیغ
وان خون کزو چکد علم آستین بود ۴

گر بنده کشتنیست مشو رویش، ای رقیب
چون خواب صبح در سر آن نازنین بود ۵

ای مست ناز، جرعه خود را به روی خاک
مفگن که پای لغز بزرگان دین بود ۶

ساقی، مرنج از من و رسواییم، از آنک
دیوانه را شراب دهی هم چنین بود ۷

زنارم، ای رفیق، خود این دم گسسته گیر
گر بت همین بت است نهایت همین بود ۸

فریاد عاشقان همه شب گرد کوی تو
چون بانگ مؤذنان که به پاس پسین بود ۹

شد جان صد هزار چو من در سر لبت
آری، بلای مور و مگس انگبین بود ۱۰

یارب، چگونه خواب کند آنکه، خسروا
هر شب هزار یاربش اندر کمین بود ۱۱