شماره ۸۹۲ - چو ترک مست من آلوده شراب در آید

چو ترک مست من آلوده شراب در آید
ز شور او نمکی در دل کباب در آید ۱

لبش اگر کشدم در سوال بوسه، نترسم
ولیک غمزه مبادا که در عتاب در آید ۲

بیا که زاهد خشک ار شییت مست بیاید
به جرعه تر کند آن زهد و در شراب در آید ۳

به گرد دیده خود خار بستی از مژه کردم
که نی خیال تو بیرون رود نه خواب در آید ۴

گهی که روی به دیوار بهر راز تو آرم
عمارتی ست که اندر دل خراب در آید ۵

سر از دریچه برون کرده ای، بسوختم آخر
رها مکن که در آن روزن آفتاب در آید ۶

کج است تیر مژه، راست می زنی به دل من
که تیر کج چو به آتش رسد به تاب در آید ۷

ز بهر دیدن هندوستان زلف تو هر شب
بیا ببین که ز سیلاب چشم آب در آید ۸

ز گریه در غم رویت به چشم خسرو بیدل
نماند آب اگر، بو که خون ناب در آید ۹