شماره ۹۳۲ - دلی که نرگس مستش به ناز بستاند

دلی که نرگس مستش به ناز بستاند
کراست زهره کز آن حیله ساز بستاند ۱

زهی نواله شیرین دهان آن کس را
که چاشنی خود ازان لب به گاز بستاند ۲

ببرد جانم و ای کاشکی که ندهد باز
نداد بوسه و یارب که باز بستاند ۳

خوشا جوانی و مستی من دران ساعت
که من پیاله دهم، او به ناز بستاند ۴

خیال برد صلاح مرا که روزی او
مرا ز خویشتن اندر نماز بستاند ۵

بر آستانش برم آب دیده را به نیاز
مگر که تحفه اهل نیاز بستاند ۶

کسی که دل ز خم زلف او برون آرد
کبوتری ست که از چنگ باز بستاند ۷

دلم فروشد صد جان که تار مویش را
ز بهر مایه عمر دراز بستاند ۸

قوی دلی که به معشوق او سپر سازد
نکو دلی که ز محمود ایاز بستاند ۹

بسوخت خسرو و در آتش غمت بگداخت
مراد از تو به سوز و گداز بستاند ۱۰