شماره ۱۰۰۲ - بدان دلفریبی که گیتی نماید

بدان دلفریبی که گیتی نماید
خردمند را دل نهادن نشاید ۱

چه بندی دل اندر خیالات عالم؟
که آیینه رو عاریت می نماید ۲

گره های غمزه مبین سخت و محکم
که چرخش ندید آن، مگر می گشاید ۳

چه بیهوده گویی که پاینده مانم
تو مانی، اگر زندگانی نپاید؟ ۴

کسی زنده ماند به معنی و صورت
که از راه صورت به معنی گراید ۵

دل خلق سنگین و دل در خرابی
ازان سنگها این عمارت نشاید ۶

خس است آدمی، چون گرفتار زر شد
چون آن کاه کش کهربا می رباید ۷

ز اصحاب ناجنس زادی نیابی
که استر شود جفت و کره نزاید ۸

چو تو تلخ گویی، همان است پاسخ
عدوگاه دشنام شکر نخاید ۹

بدان ماند از خام جستن بصیرت
که بر خشت خام ابلهی سر نساید ۱۰

حدیث جهان گر ز من راست پرسی
«دروغی ست آسان که خسرو سراید» ۱۱