شماره ۱۰۴۹ - غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد
گنجشک برمد از خفه، صیاد نیامد ۱

عاشق شدم، این بود گنه، وای که هجرش
جان برد و ازین یک گنه آزاد نیامد ۲

بر گریه عاشق که زدم خنده، نمردم
تا پیش دو چشم من ناشاد نیامد ۳

چه سود ازین مردن بی بهره که شیرین
روزی به سر تربت فرهاد نیامد ۴

گفتی که شبی زود رسم، روز بدم بین
کان نیز به روز دگرت یاد نیامد ۵

با خاک نسازد، چه کند این تن خاکی
امروز که از جانب تو باد نیامد ۶

تاراج خیالت شدم و بدرقه صبر
آنجا که مرا دوش ره افتاد نیامد ۷

فریاد کنان دی به سر کوی تو رفتم
جز گریه کسی در پی فریاد نیامد ۸

خسرو، به ستم جان ده و انصاف مجو، زآنک
در مذهب خوبان روش داد نیامد ۹