شماره ۱۱۳۸ - بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس
بیا که باد صبا گشت عیسوی انفاس ۱

بنوش باده گلگون به طرف باغ که من
ز پا فتاده ام از دست محنت افلاس ۲

چه حکمت است ندانم که ساقی گردون
مدام خون جگر می دهد مرا از کاس ۳

کسی ز چهره مقصود خود نیافت نشان
ازان زمان که نهادند سرنگون این کاس ۴

به راه کعبه که از هر طرف کمین گاهی ست
اگر ز خویش گذشتی، قدم منه به هراس ۵

کسی به دلق مرقع، کجا شود درویش؟
چو سینه صاف نباشد، چه سود ترک لباس؟ ۶

درون چو پاک شود از کدورت اغیار
تو خواه جامه اطلس بپوش، خواه پلاس ۷

حدیث دوزخ و جنت دگر مگو خسرو
وصال یار طلب کن، گذر ازین وسواس ۸