هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. او از زیباییهای معشوق مانند لب شیرین، رخ ماهگونه، و خط ابرو سخن میگوید و از عشق و مستی و شادیهای زندگی یاد میکند. همچنین، شاعر به نوشیدن باده و لذتهای دنیوی اشاره دارد و از توبه در برابر این لذات سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و اشارههایی به نوشیدن شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نباشد. همچنین، درک عمیقتر از مفاهیم شعری و ادبیات کلاسیک معمولاً برای سنین بالاتر قابلدرک است.
شماره ۱۱۶۹ - ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای رخ چون قمرت غارت هوش ۱
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش ۲
هر دم از روی خوی آلوده تو
لاله را خون دل آید در جوش ۳
دل عشاق چنان می ببری
که خبر می نشود گوش به گوش ۴
کسی بود آنکه نشینم با تو
باده در دست و گل اندر آغوش ۵
من قدح دیر ندارم بر دست
تا تو مستانه نگویی که بنوش ۶
لب نهم بر لب لعلت، وانگاه
می لبالب کنم و نوشانوش ۷
خسروا، توبه چو نی در حد تست
باری اندر طرب و مستی کوش ۸
ای رخ چون قمرت غارت هوش ۱
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش ۲
هر دم از روی خوی آلوده تو
لاله را خون دل آید در جوش ۳
دل عشاق چنان می ببری
که خبر می نشود گوش به گوش ۴
کسی بود آنکه نشینم با تو
باده در دست و گل اندر آغوش ۵
من قدح دیر ندارم بر دست
تا تو مستانه نگویی که بنوش ۶
لب نهم بر لب لعلت، وانگاه
می لبالب کنم و نوشانوش ۷
خسروا، توبه چو نی در حد تست
باری اندر طرب و مستی کوش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۰ - شاد باش، ای شب فرخنده دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.