هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از خسرو دهلوی، با زبانی پراحساس و تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، بخشش، زندگی و مرگ میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، از معشوق میخواهد که به او توجه کند و از زندگیاش بخشی هرچند کوچک را به او هدیه دهد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها و عبارات مانند "خون خواره" و "کشتن" ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰۴ - دیده را زان سبزه نو رسته نوروزی ببخش
دیده را زان سبزه نو رسته نوروزی ببخش
سینه را زان غمزه خون خواره دلدوزی ببخش ۱
یک طرف بنما ز روی و یک گره بگشا ز زلف
مرده ام، از زندگانی یک شبانروزی ببخش ۲
از پس سالی نمودی رو، مکش تا بنگرم
ور حقیقت خواهیم کشتن، یک امروزی ببخش ۳
خامی آن کس که دید آن روی چون آتش نسوخت
یارب، افسرده دلان را در جگر سوزی ببخش ۴
گر بد آموزی کند چشمت که بستان جان خلق
جان خسرو را علی الرغم بدآموزی ببخش ۵
سینه را زان غمزه خون خواره دلدوزی ببخش ۱
یک طرف بنما ز روی و یک گره بگشا ز زلف
مرده ام، از زندگانی یک شبانروزی ببخش ۲
از پس سالی نمودی رو، مکش تا بنگرم
ور حقیقت خواهیم کشتن، یک امروزی ببخش ۳
خامی آن کس که دید آن روی چون آتش نسوخت
یارب، افسرده دلان را در جگر سوزی ببخش ۴
گر بد آموزی کند چشمت که بستان جان خلق
جان خسرو را علی الرغم بدآموزی ببخش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۳ - هر کس نشسته شاد به کام و هوای خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۵ - غم دل زان خورم کانجاست آن بالای چون سیمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.