شماره ۱۳۶۵ - حال خود باز بر آیین دگر می بینم

حال خود باز بر آیین دگر می بینم
باز کار دل خود زیر و زبر می بینم ۱

مبرید از پی من رنج که من روز به روز
روزگار دل شوریده بتر می بینم ۲

آن پسر نازکنان می رود اندر ره من
دلی افتاده در آن راهگذر می بینم ۳

که تواند که مرا باز رهاند امروز؟
کیست آن فتنه که در پیش نظر می بینم؟ ۴

جان به تاباک برون می رود و می آید
خلق دانند که من عارض تر می بینم ۵

هم به اقبال غمش جان به غمش خواهم داد
راه یک خنده از آن تنگ شکر می بینم ۶

این نیم تشنه دیرینه فروپوش آن روی
شربتم سیر بده، زانکه خطر می بینم ۷

آخر آن پای تو جایی به زمین می آید
من بر این دوش چرا منت سر می بینم؟ ۸

پیش آن زلف پریشان تو آید روزی
آنچه من زو همه شب تا به سحر می بینم ۹

بیم خسرو ز فراق تو به رسوایی بود
آخرالامر همانست چو در می بینم ۱۰