شماره ۱۳۷۵ - در فراقت زندگانی چون کنم؟

در فراقت زندگانی چون کنم؟
با چنین غم شادمانی چون کنم؟ ۱

یار بدخو و فلک نامهربان
تکیه بر عمر و جوانی چون کنم؟ ۲

عشق و افلاس و غریبی و فراق
من بدینسان زندگانی چون کنم؟ ۳

ماه من گفتی که «جان ده » می دهم
عاشقم آخر، گرانی چون کنم؟ ۴

خواه خونم ریز و خواهی زنده کن
بنده ام من رایگانی، چون کنم؟ ۵

من نبودم مرد سودای تو، لیک
با قضای آسمانی چون کنم؟ ۶

حال خود دانم که از غم چون بود
چون تو حال من ندانی، چون کنم؟ ۷

ماجرای دل نوشتم بر دو رخ
گر تو بینی و نخوانی، چون کنم؟ ۸

نرخ بوسه نیک می دانم، ولیک
بی درم بازارگانی چون کنم؟ ۹

مست باشی، پاس چون فرماییم
من که دزدم، پاسبانی چون کنم؟ ۱۰

ور به خسرو بوسه ندهی آشکار
مرهم زخم نهانی چون کنم؟ ۱۱