شماره ۱۳۸۶ - گر سخن زان قد رعنا گویم

گر سخن زان قد رعنا گویم
بیش از آن است که زیبا گویم ۱

با چنان قد چو کمر بربندی
جای آن است که بر جا گویم ۲

تا تو در سینه درونی دل را
تیر در خانه جوزا گویم ۳

دل من حامل غم کردی و من
زاده الله تعالی گویم ۴

هر دو چشمم که در آب اند یکی
هر یکی دو یم دریا گویم ۵

بی رقیب آی شبی تا پیشت
حال خود گویم و تنها گویم ۶

سر نهم بر کف پایت، وانگاه
لیتنی کنت ترابا گویم ۷

آن چنان سوخته ام از جورت
که بسوزد دلت او را گویم ۸

حال خسرو نگر، ابرو مشکن
گر نگویم سخنی یا گویم ۹