شماره ۱۴۵۹ - چو من ز دوست به داغ درونه خرسندم

چو من ز دوست به داغ درونه خرسندم
نه دوستی بود، ار دل به همرهی بندم ۱

اگر به تیغ ببرند بند بند مرا
تو ذکر وصل خودم کن که باز پیوندم ۲

چو مو که برکنی و باز روید، آن غم تست
که باز رست به دل هر پیش که برکندم ۳

هزار کوه غم ار بر دلم نهی، بکشم
غبار خنگ تو بر دامن تو بربندم ۴

ز بهر کشتن خویشش حیات خواهم و بس
اگر حیات دهد بعد ازین خداوندم ۵

رو مدار که از دیدنت شوم محروم
چنین که من به جمال تو آرزومندم ۶

دل شکسته خسرو تهی کنم یک بار
شوند محرم اگر دل شکسته ای چندم ۷