شماره ۱۴۵۸ - چنین که غمزه خوبان نشست در کینم

چنین که غمزه خوبان نشست در کینم
مدان که یک نفس ایمن ز فتنه بنشینم ۱

حلال باد چو می خون من بر آن ساقی
که غرقه کرد به یک جرعه تقوی و دینم ۲

چنان اسیر بتم کم ز قبله نیست خبر
ز من حکایت بطحا مپرس کز چینم ۳

گذشت عمر و عمارت نمی پذیرد، از آنک
خراب کرده نظاره نخستینم ۴

به بوستان نروم کان هوس رخت نگذاشت
که دل کشد به سوی ارغوان و نسرینم ۵

خوش است گریه و آن هم نه گوهری ست، کزو
مفرحی بتوان ساخت بهر تسکینم ۶

به خواب دیده ام امشب که در کنار منی
چه خوابهای پریشانست این که می بینم ۷

هنوز با تو مقام دو کون خواهم باخت
اگر چه مهره ز نطع حیات برچینم ۸

بکش به تیغ که راضیست خسرو مسکین
مکش ز بهر خدا از زبان شیرینم ۹