شماره ۱۴۹۸ - ابر می بارد و من بار سفر می بندم

ابر می بارد و من بار سفر می بندم
چشم می گرید و من از تو نظر می بندم ۱

چشم گریان به لبش داشته، یعنی در راه
بر سر آب روان پل ز شکر می بندم ۲

جان گسسته ست گره می زنمش از گریه
گرهش سست تر است، ار چه که برمی بندم ۳

بهر بستن به دگر چیز همی آرم دست
وز تحیر به غلط چیز دگر می بندم ۴

گفتی، ای دوست «که بربند به مویی دل خویش »
حال این است که می بینی، اگر می بندم ۵

از تو می دیدم و چون آمد، چشمم بربست
بنگر از چشم خود، ای دیده، چه برمی بندم؟ ۶

نمکی بخش به خسرو که برای توشه
خون برون می کشم از دیده، جگر می بندم ۷