شماره ۱۷۴۰ - از لب او، ای خیال، نقل لب ما مده

از لب او، ای خیال، نقل لب ما مده
مرغ خسک خواره را پسته و خرما مده ۱

من که به نامش کنم وصف جمالش بگو
غرق یکی قطره را غوطه دریا مده ۲

رند خراباتیم می به سفالیم رسان
دردکش کهنه را جام مصفا مده ۳

گر گذری، ای صبا، از پیش چشم بیار
خاکی از آن پا ولی بوسه به آن پا مده ۴

تا که زید با مرادکش تو نوازش کنی
کشته امروز را وعده فردا مده ۵

دل که مرا بسوخته ست آمده در زلف تو
تا که نسوزد چو من، پیش خودش جا مده ۶

بهر توام می کشند، هدیه من روی تو
جلوه به عاشق بده، هدیه بده یا مده ۷

جور تو خوش تر ز داد نزد دلی کو دل است
گر به جفا جان دهیم، داد دل ما مده ۸

جان و دل خسرو است در ره سودای تو
هر چه بری خوش ببر، قیمت کالا مده ۹