شماره ۱۸۸۵ - تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی

تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی
چه حاجت است که با ما کرشمه ای سازی ۱

به تیغ بازی مژگان مریز خون مرا
که نیست ریختن خون عاشقان بازی ۲

شب آمدی و نگفتم به کس، ولی چه کنم؟
که بوی زلف به همسایه کرد غمازی ۳

حدیث حسن کسی را به عهد تو نرسد
ترا رسد که، نگارا، به حسن ممتازی ۴

از آن شده ست لگدکوب بلبلان سر سرو
که پیش قامت تو می کند سرافرازی ۵

چو جان به پای تو انداختم، خیال بگفت
که من از آن توام تا تو دل نیندازی ۶

رضا به کشتن خود داد خسروت که ز لب
به زنده کردن او چون مسیح پردازی ۷