شماره ۱۹۱۸ - فسون چشمش ار خوابم نبستی

فسون چشمش ار خوابم نبستی
چرا چشمم چنین در خون نشستی؟ ۱

وگر بودی به چشمش مردمی هیچ
بدینسان در به روی من نبستی ۲

ور از خوبان به آسانی شدی دل
ز آه عاشقان آتش بخستی ۳

خوش آن وقتی که گاهی از سر ناز
بدیدی سوی ما و برشکستی ۴

ببازم جان که دل خود بیش از آن برد
مقامر پخته ای من خام دستی ۵

مؤذن چند خوانی در نمازم
چه می خواهی ز چون من بت پرستی ۶

بتا، گر گویمت بوسی ز لب ده
مگیر این بیهده گویی ز پستی ۷

ز تو یک غمزه، وز عشاق شهری
ز تو یک تیر، وز عشاق شستی ۸

رخت را کاش خسرو سیر دیدی
که مردی و ز نادیدن برستی ۹