غزل ۲۶ - چو اینما تولوا شد قبلهء حقیقت

چو اینما تولوا شد قبلهء حقیقت
جهتی دگر ندارم جز صاحب حقیقت

دل مسجد الحرام یقین قبلهء من است
شوق دگر ندارم جز شوقت حقیقت

بیرون منه قدم ز شریعت محمدی
گر عارفی تو محرم اسرار الحقیقت

باهُو بذکر هُو هُو دائم تو شُغل دار
هُو هُو بکن تُو هُو هُو های حق حقیقت

ای یار قبله هر کس دارد بقدر خویش
تو قبلهءِ همان کن ، کو قبلهءِ حقیقت