هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و اشتیاق شدید شاعر به معشوق است. او از بی‌قراری و بی‌تابی خود در فراق معشوق می‌گوید و درد دوری و جفای معشوق را توصیف می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، عمق احساسات خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و استفاده از استعاره‌های ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و درد عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۹۴۰ - همه شب فرو نیاید به دلم کرشمه سازی

همه شب فرو نیاید به دلم کرشمه سازی
ز شب است اینکه دارم غم و ناله درازی ۱

به نمازش ار چه بینم چپ و راست بیش از آن است
دو سلام چار گویم چو ادا کنم نمازی ۲

به جفا کلاه کج نه چو شناختی حد خود
که میان شهسواران چو تو نیست شاهبازی ۳

وه از این هوس بمردم که به زیر پات میرم
مه من تمام کرد آن هوسم به نیم نازی ۴

همه شب چو شمع باشم به چنین خیال پختن
که طفیل شمع پیشت بودم شبی گدازی ۵

چو ندارم این سعادت که به گریه پات شویم
ز پی ره تو شستن من و گریه و نیازی ۶

همه خونست اشک خسرو، همه این بود ضرورت
پسر سبکتگین را چو به دل بود ایازی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۳۹ - پیش از این من کاشکی عشقت نمی ورزیدمی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴۱ - پسرا و نازنینا، به کرشمه گاه گاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.