شمارهٔ ۱۱ - نیز او راست

بوسه ای از دوست ببردم به نرد
نرد برافشاند و دو رخ سرخ کرد ۱

سرخی رخساره آن ماهروی
بر دو رخ من دو گل افکند زرد ۲

گاه بخایید همی پشت دست
گاه بر آورد همی آه سرد ۳

گفتم جان پدر این خشم چیست
از پی یک بوسه که بردم به نرد ۴

گفت من از نرد ننالم همی
نرد به یک سو نه و اندر نورد ۵

گفتم گر خشم تو از نرد نیست
بوسه بده گرد بهانه مگرد ۶

گفت که فردا دهمت من سه بوس
فرخی امید به از پیشخورد ۷