خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش یک شخصیت والا و زیبا می‌پردازد. او این شخصیت را بالاتر از پادشاهان و حتی خورشید و ماه توصیف می‌کند و از زیبایی، ملاحت، و الطاف او سخن می‌گوید. شاعر همچنین به عشق و اشتیاق خود اشاره می‌کند و از درد هجران می‌نالد. در نهایت، او خود را در میان دوستانش مانند سعدی و سیف فرغانی می‌داند.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

تو آن شاهی که سلطانت غلامست
زشاهان جز ترا خدمت حرامست

تو داری ملک وبر سلطان خراجست
توداری حسن وز خورشید نامست

بپیش آفتاب روی تو ماه
اگر چه بدر باشد ناتمامست

بشب استاره اندر شبهه افتد
که روی تو کدام ومه کدامست

ملاحت را بسی اسرار مضمر
در آن صورت چو معنی در کلامست

حلاوت در لب لعل تو دایم
چو شین درشهد وسین اندر سلامست

گرم در حلقه خاصان در آری
عجب نبود که الطاف تو عامست

اگر ناسوخته در هجر وصلت
طمع دارم مرا سودای خامست

چو بیگانه ننالم گرچه برمن
برای دوست از دشمن ملامست

بمروارید چون قطره است خوش دل
صدف کز آب دریا تلخ کامست

بشعر اندر میان دوستانش
چو سعدی سیف فرغانی همامست

«سیف فرغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir