شماره ۹۰ - آن عاشقی که طعمه عشق تو جان اوست

آن عاشقی که طعمه عشق تو جان اوست
از بهره خوردن غم تو دل دهان اوست ۱

همچون رهست پی سپر کاروان درد
از قالب آن پلی که بر آب روان اوست ۲

آن کو بجست و جوی تو پا در رکاب کرد
لطف تو تا بحضرت تو همعنان اوست ۳

آن محتشم که او نبود مایه دار عشق
هر چیز را که سود شمارد زیان اوست ۴

وآنکس که هیچ ندارد بغیر تو
آنجا که هیچ جای نباشد مکان اوست ۵

آن صادقی که بهر تو روزی بتیغ عشق
خود را بکشت زندگی دل نشان اوست ۶

وآنکو بعقل خویش ترا وصف می کند
تو دیگری و هر چه بگوید گمان اوست ۷

وصاف حسنت ار بسخن بگذرد ز عرش
بی منتهای وصف تو حد بیان اوست ۸

در وصف تو که بهره ما زآن حکایتیست
آنکس فصیح تر که خموشی زبان اوست ۹

وصلت پیام داد شبی سیف را و گفت
زآنجا که حسن منطق و لطف بیان اوست ۱۰

بحریست عشق و چون بکنارش رسی منم
هر جا تو از میان بدر افتی کران اوست ۱۱

من کیستم که همچو منی را خبر بود
زآن سر که در میان تو و در میان اوست ۱۲