خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از زبان عاشقی است که از باد پیامی از معشوق خود دریافت می‌کند. او از فراق و درد هجران می‌نالد و از زیبایی و محبت معشوق سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر زیبا و احساسی، عمق عشق و وابستگی خود را به معشوق بیان می‌کند و از او می‌خواهد که به یادش باشد. در پایان، شاعر به سیف فرغانی اشاره می‌کند و از او به عنوان الهام‌بخش خود یاد می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

زکوی دوست بادی بر من افتاد
چه بادست این که رحمتها بروباد

بمن آورد از آن دلبر پیامی
چنان شیرین که شوری در من افتاد

بدو گفتم اگر آنجا روی باز
دل غمگین ما را شادکن شاد

بگویش بی تو او را نیم جانیست
وگر در دست بودی می فرستاد

دل چون مومش از مهرت جدا نیست
چو نقش از خاتم و جوهر ز پولاد

وگر آن آب اینجامی نیاید
برو این خاک را آنجا بر ای باد

که یاد بی فراموشیست اینجا
وزآن جانب فراموشیست بی یاد

چو جان او دل شهری خرابست
ز جور هجرت ای سلطان بی داد

نگویم کز پری زادی ولیکن
بدین خوبی نباشد آدمی زاد

اگر چشمت بغمزه دل همی برد
لب لعلت ببوسه جان همی داد

مرا شیرینی تو کشته وتو
چو خسرو شادمان از مرگ فرهاد

بسوی کوی عشقت عاشقان را
ز خود رفتن رهست و بیخودی زاد

بیاد سیف فرغانی بسی کرد
دل غمگین خود را خرم آباد

«سیف فرغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir