شماره ۱۸۰ - چو پرده از رخ چون آفتاب برداری

چو پرده از رخ چون آفتاب برداری
زشرم روی تو نور از قمر فرو ریزد ۱

زشرم چهره معنی نمای تو بیم است
که رنگ حسن زروی صور فرو ریزد ۲

چو شعر بنده بخوانی ودر حدیث آیی
شکر چو آب از آن لعل تر فرو ریزد ۳

زکان لطف تو اندر بهای خاک درت
گهر برد بعوض هرکه زر فرو ریزد ۴

تویی چو میوه درین باغ ونیکوان زهرند
چو شاخ میوه برآرد زهر فرو ریزد ۵

در این هوا که مرا مرغ دل بپروازست
چه جای زاغ که سیمرغ پر فرو ریزد ۶

زدیده بر سر کوی تو سیف فرغانی
چه جای اشک که خون جگر فرو ریزد ۷

زپسته چون تو بخندی شکر فرو ریزد
سخن بگو که زلعلت گهر فرو ریزد ۸

زلطف لفظ (تو)آبست و لعل تو شکر
شکر زپسته وآب از شکر فرو ریزد ۹