هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به زیبایی‌های معنوی و عشق الهی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند نور، گل، آسمان، و خورشید، به مقایسه‌ی بین ظاهر و باطن، صورت و معنی، و دنیا و آخرت اشاره می‌کند. همچنین، تأکید بر عشق به عنوان نیروی محرکه‌ی زندگی و اهمیت خدمت به معشوق از مضامین اصلی این شعر است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی خوانشی دارد.

شماره ۱۹۰ - گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد

گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد
ور رنگ و بوی نبود گل چون گیاه باشد ۱

اندر زمین چه جویی آنرا که از نکویی
چون آسمانش بر رو خورشید و ماه باشد ۲

ای دانه وجودت بی مغز جان چو کاهی
گر جان مغز نبود دانه چو کاه باشد ۳

صورت بجان معنی آراستست ورنی
در خانهای شطرنج از چوب شاه باشد ۴

جانرا درین گریبان (دیگر) سریست با تو
کین سر که هست پیدا آنرا کلاه باشد ۵

تو معتبر بعشقی ای مشتغل بصورت
وین را ز روی معنی بیتی گواه باشد ۶

گر نان خور نباشد بر روی خوان گردون
چون پشت دیگ مه را کاسه سیاه باشد ۷

گر کم ز تار مویی از تست با تو باقی
می دان که از تو تا او بسیار راه باشد ۸

سر را بدست خدمت جاروب کوی او کن
تا مر ترا درین ره آن پایگاه باشد ۹

ای سیف عاشق او آفاق را بسوزد
زآن آتشی که او را در دود آه باشد ۱۰

با صد هزار لشکر سلطان نباشد ایمن
زآن صفدری که او را همت سپاه باشد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - عمر بی روی یار چون باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - هرچند دیده هرگز رویت ندیده باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.