شماره ۱۹۹ - دل زدستم شد و دلدار بدستم نامد

دل زدستم شد و دلدار بدستم نامد
سخت بی یارم وآن یار بدستم نامد ۱

زآن گلستان که ببویش همه آفاق خوشست
گل طلب کردم و جز خار بدستم نامد ۲

سوزن عقل بسی جامه تدبیر بدوخت
لیک سر رشته این کار بدستم نامد ۳

در تمنای وصالش بامید شادی
غم بسی خوردم وغمخوار بدستم نامد ۴

دردم آنست که بیمار کسی گشت دلم
که ازو داروی بیمار بدستم نامد ۵

ای تو صد ره بسر زلف زمن جان برده
این سر زلف تو یکبار بدستم نامد ۶

جور صد یار جفاکار کشیدم بامید
که یکی یار وفادار بدستم نامد ۷

همچو خود بلبل شوریده بسی دیدم لیک
در جهان همچو تو گلزار بدستم نامد ۸

چند از بهر گلی حلقه زدم بر در باغ
غیر خار از سر دیوار بدستم نامد ۹

من بوصف لب لعلش شکرافشان کردم
لیک آن لعل شکربار بدستم نامد ۱۰

سیف فرغانی گرچه زشکر محرومی
طوطیی چون تو بگفتار بدستم نامد ۱۱