شماره ۲۳۱ - کسی که همچو تو ازلب شکر فروش بود

کسی که همچو تو ازلب شکر فروش بود
اگر بیاد لبش می خورند نوش بود ۱

کسی که عشق تو بروی گذر کند چون برق
چو ابر گرید و چون رعد در خروش بود ۲

زعشق همچو تویی اضطراب من چه عجب
که آب بر سر آتش نهند جوش بود ۳

چو دل ربودی ازابرام من ملول مشو
که درمعامله درویش سخت کوش بود ۴

ترا بنقد روان سخن خریدارم
ازآنکه شاعر مفلس سخن فروش بود ۵

بدور حسن تو گویم سخن چو قاعده نیست
که عندلیب بایام گل خموش بود ۶

بنزد تو سخن آورد سیف فرغانی
وگرنه لایق این در کدام گوش بود ۷