شماره ۲۴۴ - هرکه او نام تو گوید دم او نور شود

هرکه او نام تو گوید دم او نور شود
ظلمت غیر تو از جان ودلش دور شود ۱

آفتاب ارنبود از رخ چون خورشیدت
سربسر عرصه آفاق پر از نور شود ۲

ماه روی تو مدد گر نکند هر روزش
روی خورشید سیه چون شب دیجور شود ۳

نفس اگر زنده بود نفحه عشقش نکشد
وردلی مرده بود زنده بدین صور شود ۴

هجرت جان زتن خود نبود بر ما مرگ
مردن آنست که عاشق زتو مهجور شود ۵

گر کسی عشق نورزد بچه گردد کامل
ور کسی خمر ننوشد بچه مخمور شود ۶

مرد شیرین شد چون عشق در او شور فگند
برهد از ترشی غوره چو انگور شود ۷

جهد آن کن که ترا طعمه خود سازد عشق
شهد گردد گل چون طعمه زنبور شود ۸

عشق بر هر که تجلی کند آن کس همه جای
بکرامت چو کلیم وبشرف طور شود ۹

هر که را عشق تو بیمار کند همچو مسیح
نفس او سبب صحت رنجور شود ۱۰

سیف فرغانی اگر مست می عشق شوی
صد خرابی بیکی بیت تو معمور شود ۱۱