شماره ۲۷۸ - چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یار

چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یار
دل هرچه کرد بفرمان عشق یار ۱

ای اعتماد کرده بر اسلام خویشتن
آگه نه ای ز کفر مسلمان عشق یار ۲

گر جان و گر دلست اضافت مکن بخود
هرچ آن تست هست همه آن عشق یار ۳

همچون ملک شوی تو چو در ملک تو شود
دیو و پری بحکم سلیمان عشق یار ۴

از چنگ گرگ نفس دلت بازرست اگر
شد گوسپند جان تو قربان عشق یار ۵

گر دست رس خوهید بچوگان زلف دوست
خود را درافگنید بمیدان عشق یار ۶

بی خود برین بساط قدم نه که راه نیست
هشیار را بمجلس مستان عشق یار ۷

در زیر بام چرخ مجوی آستان دوست
بالای عرش دان در ایوان عشق یار ۸

اشکم بگوش خلق رسانید سر من
چشمم مدد نکرد بکتمان عشق یار ۹

فردا که خلق را بعملها دهند مزد
بینی مرا گرفته گریبان عشق یار ۱۰

ایمن ز بیم دوزخ و آزاد از بهشت
حیران حسن دلبر و سکران عشق یار ۱۱

دم درکش ای فقیر اگر چه شدی چو سیف
سلطان ملک شعر و غزل خوان عشق یار ۱۲

کز چرخ برگذشت و بقیمت ز زر گذشت
نقد سخن ز سکه سلطان عشق یار ۱۳