شماره ۳۱۱ - دلستانی که بجان نیست امان از چشمش

دلستانی که بجان نیست امان از چشمش
شد بیکبار پر از فتنه جهان از چشمش ۱

دوست هرجا که نظر کرد بتیر غمزه
زخم خورده دل صاحب نظران از چشمش ۲

هرچه از دیدن آن دوست ترا مانع شد
گر همه نور بصر بود بران از چشمش ۳

ببراتی که ندارد دل خلقی بستد
نرگس تازه که آورد نشان از چشمش ۴

دل بخونابه اشک از مژه پیدا آورد
آنچه در مخزن جان داشت نهان از چشمش ۵

نزد سلطان روم ای دلبر و گویم زنهار
بده انصافم و دادم بستان از چشمش ۶

هرکرا عشق تو زد نشتر غم بر رگ جان
خون دل باز گرفتن نتوان از چشمش ۷

همچو من بر سر کوی تو بسی سوخته هست
روی بر خاک درو آب روان از چشمش ۸

هرکه در مطبخ سودای تو غم خورد بریخت
آب در صورت خون بر سر نان از چشمش ۹

هرکرا چشم تو باشی همه چیزی بیند
زآنکه غایب نبود کون و مکان از چشمش ۱۰

سیف فرغانی چون دیده بپوشیدی ازو
عیب از دیده خود دان و مدان از چشمش ۱۱