هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سیف فرغانی، زیبایی معشوق و تأثیر آن بر شاعر را توصیف می‌کند. شاعر از عشق و آرایش جهان به دست معشوق سخن می‌گوید و احساسات خود را با تصاویر زیبایی مانند گل، یاقوت و طوطی بیان می‌کند. همچنین، از جفای معشوق و ناامیدی خود می‌نالد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۳۲۱ - تا چه معنیست در آن روی جهان آرایش

تا چه معنیست در آن روی جهان آرایش
که دلم برد بدان صورت جان افزایش ۱

چون جهان سربسر آرایش از آن رو دارد
بچه آراسته شد روی جهان آرایش ۲

بر خود این جامه چو دراعه غنچه بدرم
از تن چون گل و پیراهن گل پیمایش ۳

آن بت پسته دهن را لب همچون یاقوت
شکرینست و منم طوطی شکر خایش ۴

چون بوصلش طمع خام تو ناپخته بماند
ای دل سوخته تا چند پزی سودایش ۵

لاله را در چمن و غنچه گل را در باغ
مشک در جیب کند طره عنبر زایش ۶

چون کسی را نبود دیده معنی روشن
ای تن تو همه جان صورت خود منمایش ۷

بنده از دست جفای تو بجایی نرود
که سر کوی تو بندیست گران برپایش ۸

ذره یی را که رخ روشن تو بر وی تافت
آفتابی نتواند که بگیرد جایش ۹

یک کف از خاک سر کوی تو وز عاشق جان
زر بمزدور ده و کار همی فرمایش ۱۰

سیف فرغانی از تست چو جام از باده
که بکلی همه رنگ تو گرفت اجزایش ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۰ - زهی از زلف تو جان حلقه در گوش
گوهر بعدی:شماره ۳۲۲ - منم امروز دور از مشرب خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.