شماره ۳۴۸ - ای آنکه عشق تو دل جانست وجان دل

ای آنکه عشق تو دل جانست وجان دل
مهرت نهاده لقمه غم در دهان دل ۱

وصل تو قلب دل طلبد از میان جان
ذکر تو گوش جان شنود از زبان دل ۲

عشقت چو صبح در افق جان کند اثر
پر آفتاب وماه شود آسمان دل ۳

جانم بجام غم همه خون جگر خورد
تا دل دمی از آن تو باشد توآن دل ۴

گر عشق تو بود ز ازل در میان جان
همچون ابد پدید نباشد کران دل ۵

چون زر بسکه ملکان نام دارتست
هر گوهری که طبع بر آرد زکان دل ۶

از رنگ وبوی تو دهدم همچو گل نشان
هر غنچه یی که بشکفد از بوستان دل ۷

این بیتها که بهر تو گفتیم هر یکی
یک عشق نامه است بسر بر نشان دل ۸

ازهر چه آن بدوست تعلق نداشت سیف
بگشای پای جان بگسل ریسمان دل ۹