شماره ۳۸۱ - بغیر دوست نداند کسی که من چه کسم

بغیر دوست نداند کسی که من چه کسم
از آنکه من شکرستان دوست را مگسم ۱

سحرگهی که من از شوق او برآرم آه
چو شب سیاه کند روی صبح را نفسم ۲

بدوست کردم پیغام کای یگانه بحسن
ز نعمت دو جهان جز تو نیست ملتمسم ۳

جواب داد که مسکین من آب حیوانم
وگر چنانکه سکندر شوی بتو نرسم ۴

از آن زمان که مرا بر در تو آب نماند
چو خاک از سر ره برنداشت هیچ کسم ۵

بروز بر سر کوی تو از سگم بیم است
بشب روم که ز سگ باک نیست ار عسسم ۶

بدامنت نرسد دست چون ز درویشی
بآستین خود ای دوست نیست دست رسم ۷

بگیر جیب من و پیش کش مرا مگذار
بدان رفیق که دامن همی کشد ز پسم ۸

بصدق کردم دعوی که سیف فرغانی
غلام تست و مؤکد همی کنم بقسم ۹