شماره ۴۲۳ - خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان

خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان
ایشان همه ستاره و روی تو ماهشان ۱

بی آفتاب روی تو همرنگ شب بود
روز سپید خلق ز چشم سیاهشان ۲

ایشان بتیر غمزه صف عقل بشکنند
اکنون که گشت روی تو پشت سپاهشان ۳

بالای این چه مرتبه باشد دگر که هست
خورشید و ماه جمع بزیر کلاهشان ۴

یوسف رخند و هر که چو یعقوب مستمند
پوشیده چشم نیست درافتد بچاهشان ۵

در دعوی هوای تو عشاق صادقند
زیرا که هست شاهد رویت گواهشان ۶

جان باختند با تو که بر نطع دلبری
خوبان پیاده اند ورخ تست شاهشان ۷

خال تو دیده اند و بزلف تو داده دل
آن دانه در فگند درین دامگاهشان ۸

عشاق سوی کوی تو ره می نیافتند
روی تو شعله یی زد و بنمود راهشان ۹

فردا که خلق را بعملها جزا دهند
حیران شوند و کس نبود عذر خواهشان ۱۰

گر هست عاشقان ترا صد چو سیف جرم
ایزد بروی خوب تو بخشد گناهشان ۱۱