هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و شوریدگی شاعر به معشوق است. او از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و از درد فراق و ناله‌های عاشقانه می‌نالد. شاعر از مستی و شیفتگی خود می‌گوید و آرزوی وصال معشوق را دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

شماره ۴۲۲ - ای کوی تو ز رویت بازار گل فروشان

ای کوی تو ز رویت بازار گل فروشان
ما بلبلان مستیم از بهر گل خروشان ۱

بازار حسن داری دکان درو ملاحت
وآن دو عقیق شیرین در وی شکرفروشان ۲

خون جگر نظر کن سودا پزان خود را
با گوشت پاره دل در دیگ سینه جوشان ۳

خواهی که گرد کویت دیوانه سر نگردم
چون رو بمن نمودی دیگر ز من مپوشان ۴

هرشب ز بار عشقت در گوشهای خلوت
گردون فغان برآرد از ناله خموشان ۵

با محنتی که دارند از آشنایی تو
بیگانگان شنودند آواز گفت و گوشان ۶

از جام وصلت ای جان هرگز بود که ما را
مجلس بهم برآید ز افغان باده نوشان ۷

چون سیف بر در تو بی کار مزد یابد
محروم نبود آن کو در کار بود کوشان ۸

تا کی کند چو گاوان در ما زبان درازی
کوته نظر که دارد طبع درازگوشان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲۱ - از لطف وحسن یارم در جمع گل عذاران
گوهر بعدی:شماره ۴۲۳ - خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.