هوش مصنوعی: این متن یک شعر عاشقانه و ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به زیبایی و جمال معشوق خود می‌پردازد و آن را با پدیده‌های طبیعی مانند خورشید و ماه مقایسه می‌کند. شاعر از تأثیرگذاری بی‌نظیر معشوق بر جهان و دل‌های عاشقان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و شناخت ادبی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۳۷ - ای ایمن آفتاب رخت از زوال حسن

ای ایمن آفتاب رخت از زوال حسن
حسن جمال روی تو گشته جمال حسن ۱

پیش رخت که بدر تمامست در جمال
خورشید ناقص آمده با آن کمال حسن ۲

گویی زکات خواه نصاب جمال تست
هر محتشم که هست توانگر بمال حسن ۳

گر پرتوی ز روی تو بر عالم اوفتد
آفاق بعد از آن نکند احتمال حسن ۴

دیدم ز پرتو رخ خورشید تاب تو
بدر تمام گشته بر آن رو هلال حسن ۵

از حسن حال او سخنی می رود که باز
در خدمت رخ تو نکو گشت حال حسن ۶

مرغ دل مرا پر تیر نظر بسوخت
بر روی همچو آتش تو ز اشتعال حسن ۷

پرورده همچو بیضه مرغ آفتاب را
طاوس فر و زیب تو در زیر بال حسن ۸

ای میوه درخت جمال این توی که نیست
زیباتر از رخ تو گلی بر نهال حسن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۶ - ای گشته طالع ازرخ تو آفتاب حسن
گوهر بعدی:شماره ۴۳۸ - بگشای لب شیرین بازار شکر بشکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.