هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت عشق حقیقی و راستین تأکید دارد و از انجام اعمال ظاهری بدون درک باطنی و اخلاص نهی می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که عشق را به مجاز و ظاهر محدود نکنیم، به سفرهای ظاهری مانند حج بدون آمادگی روحانی نرویم، و به جای تکیه بر خود، به دوست (خدا) توکل کنیم. همچنین، از افشای رازهای درونی پرهیز داده و به مشاهده‌ی حقیقت با چشم دل دعوت می‌شویم.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و دینی موجود در این متن برای درک و تجربه‌ی مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی مانند اشاره به حلاج نیاز به پیش‌زمینه‌ی فرهنگی و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۴۴۰ - عشق را حمل بر مجاز مکن

عشق را حمل بر مجاز مکن
جان ده ار عاشقی وناز مکن ۱

با خودی گرد کوی عشق مگرد
مؤمنی بی وضو نماز مکن ۲

دست باخود بکار دوست مبر
بسوی قبله پا دراز مکن ۳

با چنین رو بگرد کعبه مگرد
جامه کعبه و نماز مکن ۴

چون دلت نیست محرم توحید
سفر کعبه و حجاز مکن ۵

از پی تن قبای ناز مدوز
مرده راجز کفن جهاز مکن ۶

قدمت در مقام محمودیست
خویشتن بنده ایاز مکن ۷

راز در دل چو دانه در پنبه است
همچو حلاج کشف راز مکن ۸

بنسیمی که بر دهانت وزد
لب خود همچو غنچه بازمکن ۹

بازکن چشم تا ببینی دوست
چون بدیدی دگر فراز مکن ۱۰

تا توانی چو سیف فرغانی
عشق را حمل بر مجاز مکن ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۹ - ای دل ار جانان خوهی جان ترک کن
گوهر بعدی:شماره ۴۴۱ - ای پسر گر عاشقی دعوی ما ومن مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.