شماره ۴۵۲ - ایا چو فصل بهار از رخت جهانرا زین

ایا چو فصل بهار از رخت جهانرا زین
رخ تو ثانی خورشید و ثالث القمرین ۱

بسوی جدول خوبان که مظهر حسنند
لطافت آب روان آمد و تو رأس العین ۲

همین که در تو اثر کرد شرم عثمانی
شود زرنگ دو رخ چهره تو ذوالنورین ۳

از آدمی و پری هیچ کس نماند زشت
چو نور روی تو قسمت کنند بر ثقلین ۴

اگر چه کوی تو امروز شهرتی دارد
بکشتگان غم تو چو کربلا بحسین ۵

کنون بلعل تو آب حیات نسبت یافت
چو طول عمر بخضر و چوسد بذوالقرنین ۶

همای وصل توام سایه بر سر اندازد
رقیب ار نبود در میان غراب البین ۷

گهرفشان کن بر دوست سیف فرغانی
که هست طبع و دلت در نظم را بحرین ۸

بدانک در دو جهان کعبه دل عشاق
بدوست فخر کند چون بمصطفی حرمین ۹

بکوی عشق وطن ساز و رخت آنجا نه
که دلگشاتر از آن جای نیست در کونین ۱۰

فراز قله طور است، کسب کن دیدار
کنار وادی قدسست خلع کن نعلین ۱۱