هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از جمال معشوق چنان سخن می‌گوید که حتی حورالعین را به رشک وا می‌دارد و از فراق و جفای او شکوه می‌کند. همچنین، از عشق و اشتیاق خود سخن گفته و با اشاره به مفاهیمی مانند خلد، دین، و روزگار، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال چندان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا، فراق، و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.

شماره ۴۵۳ - ای جمال تو رشک حورالعین

ای جمال تو رشک حورالعین
روح را کوی تست خلد برین ۱

تا پدید آمد آفتاب رخت
شرمسارست آسمان ز زمین ۲

گرچه زلف تو داده یاری کفر
روی خوب تو کرده پشتی دین ۳

وصل ما خود کی اتفاق افتد
تو توانگر بحسن و من مسکین ۴

دور خوبی چو روزگار گلست
تکیه بر نیکویی مکن چندین ۵

در فراقت همی کنم بسخن
این دل بی قرار را تسکین ۶

همچو خسرو که کرد روزی چند
بشکر دفع غصه شیرین ۷

گر بگریم من از فراقت زار
ور بنالم من از جفات حزین ۸

دل تهی می کنم ز غصه تو
هست اشکم بهانه یی رنگین ۹

عاشق تو بخلق دل ندهد
میل نکند ملک بعجل سمین ۱۰

چند گویی که هست جان و دلم
از جفای رقیب او غمگین ۱۱

سر جور شکر فروشت نیست
ای مگس خیز و با شکر منشین ۱۲

عشق در جان سیف فرغانیست
چون در اجزای خاک ماء معین ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۲ - ایا چو فصل بهار از رخت جهانرا زین
گوهر بعدی:شماره ۴۵۴ - از تو تا کی حال ما باشد چنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.