شماره ۴۵۷ - مرا کرد بیچاره در کار او

مرا کرد بیچاره در کار او
حدیثی ز لعل شکربار او ۱

بکونین می ننگرم زآنکه کرد
مرا عشق او فارغ از کار او ۲

بسوزد نقاب شب وروی روز
بیک پرتو از شمع رخسار او ۳

بجان تا شکر می فروشد لبش
پر از نقد جانست بازار او ۴

گل ار از لب او برد چاشنی
رطب بردهدبعد از آن خار او ۵

نه در عشق خسرو بود مثل من
نه در حسن شیرین بود یار او ۶

برو نرخ وصلش ز درویش پرس
که نبود توانگر خریداراو ۷

چو ترسا چلیپا ز زلفش کند
میان بند روحست زنار او ۸

درین محنت آبادبی عافیت
ز صحت بود رنج بیمار او ۹

بدیوار او بر بسی سر زدیم
زما نقش نگرفت دیوار او ۱۰

کمین چاکرش سیف فرغانیست
یکی عندلیبی ز گلزار او ۱۱

از آن بی نشانی که مقصود تست
نشانی بیابی در اشعار او ۱۲