شماره ۴۶۷ - ای زمان همچون مکان گشته حجاب روی تو

ای زمان همچون مکان گشته حجاب روی تو
نور روی آفتاب از آفتاب روی تو ۱

پرتوی از تو ندیده پیه خام چشم من
وین دل بریان همی سوزد ز تاب روی تو ۲

هر شبی بر خاک ریزم آب چشمی همچو شمع
کآتشی در من فتاد از التهاب روی تو ۳

روی تو دعوی خوبی کرد شد شمشیر کند
آفتاب تیغ زن را در جواب روی تو ۴

چهره خورشید کاندر گلشن گردون گلست
یافت همچون میوه رنگ از ماهتاب روی تو ۵

ای جمال تو جهان آرای در دلهای ما
از چه محبوبست حسن؟ از انتساب روی تو ۶

هر شبی خورشید زرگر آن ترازودار فیض
می دهد مه را زکاتی از نصاب روی تو ۷

همچو مشک و عنبر از بهر مشام اهل خلد
خاک فردوسست خوش بوی از گلاب روی تو ۸

در مدارس رفتم و کردم نظر در باب علم
آن همه فصلیست بیرون از کتاب روی تو ۹

در فصول هر کتابی فکر کردم سطر سطر
نیست اندر هیچ خط حرفی ز باب روی تو ۱۰

سیف فرغانی بشعر اوصاف رویت گفت لیک
گر چه تر باشد ازو نفزاید آب روی تو ۱۱