شماره ۴۹۷ - ای نکو رو مشو از اهل نظر پوشیده

ای نکو رو مشو از اهل نظر پوشیده
آشکارا شو ودر ما منگر پوشیده ۱

ای که در جلوه گه حسن تو چون طاوسی
دیگران پای سیاهند بپر پوشیده ۲

سالها از پس هرپرده بچشمی کور است
دل همی دید ترا ای زنظر پوشیده ۳

سکه داران ملاحت همه اندر بازار
آشکارند چو سیم وتو چو زر پوشیده ۴

بیتکی گفته ام و لایق اوصاف تو نیست
کندر آن لحظه مرا بودبصر پوشیده ۵

ای زتو نطق دهانی بسخن کرده عیان
وی زتو لطف میانی بکمر پوشیده ۶

با چنین نقش که ماراست زتو بردیوار
از پس پرده نمانیم چودر پوشیده ۷

حال فرهادکه همکاسه بود خسرو را
نیست چون قصه شیرین و شکر پوشیده ۸

جای آنستکه تا روز ظفر بر وصلت
هرشبی ناله کنم تا بسحر پوشیده ۹

آتشم تیز مکن ورنه دهانم بگشا
چند چون دیک کنم ناله سرپوشیده ۱۰

سیف فرغانی اگر عشق نهان می ورزید
صدفی بود که می داشت گهر پوشیده ۱۱