خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از دردها و رنج‌های خود سخن می‌گوید، از پراکندگی سخنانش و ترس از نابودی آن‌ها می‌نالد. او از روزگار سخت و آتش درونش می‌گوید که دهانش را پر از آتش کرده است. شاعر با وجود فقر و مشکلات، از کبر و غرور خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که بنده‌ی خداوند است و منت هیچ کس را نمی‌خواهد. در نهایت، به دشمنانش هشدار می‌دهد که شادمانی آن‌ها از رنج او زودگذر است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روان‌شناختی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد درونی، تنهایی و تضادهای روحی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

تخم گشت ای عجب مگر سخنم
که پراکنده بر زمین فکنم

او بروید همی و شاخ زند
من ازو دانه ای همی نچنم

از فنای سخن همی ترسم
که بغایت همی رسد سخنم

آفتابست همتم گر چند
عرضی گشت همچو سایه تنم

بار گشته ست پوست بر تن من
چون توانم کشید پیرهنم

روزگارم نشاند بر آتش
صبر تا کی کنم نه برهمنم

هر زمانی به دست صبر همی
کردن آرزو فرو شکنم

گاه در انجمن چنان باشم
که فرامش شود ز خویشتنم

گه تنها ز خود شوم طیره
گویی اندر میان انجمنم

همه آتشکده شدست دلم
من از آن بیم دم همی نزنم

که ز تف دل اژدها کردار
پر ز آتش همی شود دهنم

سر به پیش خسان فرو نارم
که من از کبر سرو بر چمنم

منت هیچ کس نخواهم از آنک
بنده کردگار ذوالمننم

گر ز خورشید روشنی خواهد
دیدگان را ز بیخ و بن بکنم

ای که بدخواه روزگار منی
شادمانی بدانچه ممتحنم

تو اگر چه توانگری نه تویی
من اگر چند مفلسم نه منم

«مسعود سعد سلمان»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir