هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره رنجها، ناامیدیها و تلاشهای بیثمر در زندگی است. شاعر از غمهای پنهان، آزمونهای سخت و ناتوانی در رسیدن به مقصود سخن میگوید. او همچنین به صبر، مقاومت و امیدواری اشاره میکند، اما در نهایت احساس میکند که در چرخهای از رنج و ناکامی گرفتار شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، بیان احساسات سنگین و ناامیدی ممکن است برای خوانندگان جوانتر نامناسب باشد.
شمارهٔ ۲۱۷ - هم در آن مقوله
چون مشرفست همت بر رازم
نفسم غمی نگردد از آزم ۱
چون در به زیر پاره الماسم
چون زر پخته در دهن گازم ۲
بسته دو پای و دوخته دو دیده
تا کی بوم صبور که نه بازم ۳
با هر چه آدمیست همی گویی
در هر غمی کش افتد انبازم ۴
من گوهرم ز آتش دل ترسم
ناگاهی آشکاره شود رازم ۵
نه نه که گر فلک بودم بوته
وآتش بود اثر بنگدازم ۶
روی سفر نبینم و از دانش
گه در حجاز و گاه در اهوازم ۷
ابرم که در و لؤلؤ بفشانم
چون رعد در جهان بود آوازم ۸
از راستی چو تیره بود بیتم
دشمن کشم از آن چو بیندازم ۹
زان شعر کایچ خامه نپردازد
کانرا به یک نشست نپردازم ۱۰
بادم به نظم و نثر و نه نمامم
مشکم به خلق و جود و نه غمازم ۱۱
مقصود می نیابم و می جویم
مقصد همی نبینم و می تازم ۱۲
بر عمر و بر جوانی می گریم
کانچم ستد فلک ندهد بازم ۱۳
با چرخ در قمارم و می مانم
وین دست چون نگر که همی بازم ۱۴
نفسم غمی نگردد از آزم ۱
چون در به زیر پاره الماسم
چون زر پخته در دهن گازم ۲
بسته دو پای و دوخته دو دیده
تا کی بوم صبور که نه بازم ۳
با هر چه آدمیست همی گویی
در هر غمی کش افتد انبازم ۴
من گوهرم ز آتش دل ترسم
ناگاهی آشکاره شود رازم ۵
نه نه که گر فلک بودم بوته
وآتش بود اثر بنگدازم ۶
روی سفر نبینم و از دانش
گه در حجاز و گاه در اهوازم ۷
ابرم که در و لؤلؤ بفشانم
چون رعد در جهان بود آوازم ۸
از راستی چو تیره بود بیتم
دشمن کشم از آن چو بیندازم ۹
زان شعر کایچ خامه نپردازد
کانرا به یک نشست نپردازم ۱۰
بادم به نظم و نثر و نه نمامم
مشکم به خلق و جود و نه غمازم ۱۱
مقصود می نیابم و می جویم
مقصد همی نبینم و می تازم ۱۲
بر عمر و بر جوانی می گریم
کانچم ستد فلک ندهد بازم ۱۳
با چرخ در قمارم و می مانم
وین دست چون نگر که همی بازم ۱۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۴
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۱۶ - تفاخر به دانش و گوهر خویش
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۸ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.