هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از فراق و اندوه خود میگوید و بیان میکند که از شدت گریه، جای اشکهایش مانند یاقوت بر زمین میدرخشد. او این اندوه را با اندوه داوود بر تربت ریا مقایسه میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شمارهٔ ۶ - شکایت
نه جای شخودن بماند از دو رخ
نه جای دریدن بماند از قبا ۱
بگریم همی در فراقت چنانک
که داود بر تربت او ریا ۲
که از بس سرشکم بروید همی
به یاقوت انگشتری بر گیا ۳
نه جای دریدن بماند از قبا ۱
بگریم همی در فراقت چنانک
که داود بر تربت او ریا ۲
که از بس سرشکم بروید همی
به یاقوت انگشتری بر گیا ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - به خواجه ناصر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - مدح ابوسعید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
