هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دردها و رنجهای خود میگوید و بیان میکند که هیچکس مانند او در شعر و نثر مهارت ندارد. او از بیعدالتیها و ناملایمات زندگی شکایت کرده و تأکید میکند که نباید دل به دشواریها سپرد. همچنین اشاره میکند که هر کس تلاش کند موفق نمیشود و هر کس عجله کند بهرهای نمیبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین برخی از واژگان و اصطلاحات بهکاررفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگار
دست بر زخم من فلک نگشاد
تا درین سمج بی درم نه ببافت ۱
کس چو من گوهری به نظم نسفت
کس چو من حله ز نثر نبافت ۲
از چنین کارهای بی ترتیب
دل من خون شد و جگر بشکافت ۳
سخن خوب و نغز طوطی گفت
خلعت و طوق مشک فاخته یافت ۴
دل به تیر عنا نباید خست
جان به تف بلا نباید تافت ۵
نه سهی سرو گشت هر چه دمید
نه غنیمت گرفت هر که شتافت ۶
تا درین سمج بی درم نه ببافت ۱
کس چو من گوهری به نظم نسفت
کس چو من حله ز نثر نبافت ۲
از چنین کارهای بی ترتیب
دل من خون شد و جگر بشکافت ۳
سخن خوب و نغز طوطی گفت
خلعت و طوق مشک فاخته یافت ۴
دل به تیر عنا نباید خست
جان به تف بلا نباید تافت ۵
نه سهی سرو گشت هر چه دمید
نه غنیمت گرفت هر که شتافت ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰ - ستایشگری
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
