هوش مصنوعی:
شاعر از گذشت پنجاه و هفت سال از عمر خود میگوید و اظهار میکند که بخشی از آن سودمند و بخشی دیگر بیفایده بوده است. او از رنجها و محدودیتهای زندگی خود سخن میگوید و از آسیبهای بدخواهان و حسودان یاد میکند. با این حال، به شکرگزاری روی میآورد و امیدوار است که اشعار ارزشمندش باقی بمانند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تأملبرانگیز درباره عمر و زندگی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی
پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من
شد سودمند مدت و ناسودمند ماند ۱
و امروز بر یقین و گمانم ز عمر خویش
دانم که چند رفت و ندانم که چند ماند ۲
فهرست حال من همه با رنج و بند بود
از حبس عبرت و از بند پند ماند ۳
از قصد بدسگالان وز غمز حاسدان
جان در بلا فتاد و تن اندر گزند ماند ۴
چوگان بنه که گوی تو اندر چه اوفتاد
خیره مطپ که کره تو در کمند ماند ۵
لیکن به شکر کوش که از طبع پاک تو
چندین هزار بیت بدیع بلند ماند ۶
شد سودمند مدت و ناسودمند ماند ۱
و امروز بر یقین و گمانم ز عمر خویش
دانم که چند رفت و ندانم که چند ماند ۲
فهرست حال من همه با رنج و بند بود
از حبس عبرت و از بند پند ماند ۳
از قصد بدسگالان وز غمز حاسدان
جان در بلا فتاد و تن اندر گزند ماند ۴
چوگان بنه که گوی تو اندر چه اوفتاد
خیره مطپ که کره تو در کمند ماند ۵
لیکن به شکر کوش که از طبع پاک تو
چندین هزار بیت بدیع بلند ماند ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۸ - مدیح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
