هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از بزرگی و کفایت شخصی سخن میگوید که با رأی درست و هنر خود، کارها را سامان میبخشد، مشکلات را آسان میکند و با شفقت و کرامت خود به دیگران نیکی مینماید. همچنین، شاعر از عادت کردن به لطف و بخشش این شخص سخن میگوید که ترک آن دشوار است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و واژگان پیچیده ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
شمارهٔ ۲۹ - ثنا
ای بزرگی که رای صایب تو
کارهای عمل به سامان کرد ۱
کار کرد هنر کفایت تو
بر کفاة زمانه تاوان کرد ۲
هر چه تاریک دید روشن ساخت
هر چه دشوار دید آسان کرد ۳
شفقت های راستت بر من
مکرمت های بس فراوان کرد ۴
عادتم کرده ای به خلعت خویش
عادت کرده باز نتوان کرد ۵
کارهای عمل به سامان کرد ۱
کار کرد هنر کفایت تو
بر کفاة زمانه تاوان کرد ۲
هر چه تاریک دید روشن ساخت
هر چه دشوار دید آسان کرد ۳
شفقت های راستت بر من
مکرمت های بس فراوان کرد ۴
عادتم کرده ای به خلعت خویش
عادت کرده باز نتوان کرد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۸ - مدیح
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.