هوش مصنوعی:
شاعر از ناتوانی خود در تغییر تقدیر و نابرابریهای جهان شکایت میکند. او اشاره میکند که برخی با رنج به چیزی نمیرسند و برخی دیگر بدون زحمت از نعمتها بهرهمند میشوند. شاعر به مسعود سعد توصیه میکند که به آنچه خدا داده راضی باشد و از جفای زمانه نگران نباشد، زیرا زمانه به کسی وفادار نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نابرابریهای اجتماعی و پذیرش تقدیر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار
نرسد دست من به چرخ بلند
ورنه بگشادمیش بند از بند ۱
قسمتی کرد سخت ناهموار
بیش و کم در میان خلق افکند ۲
این نیابد همی به رنج پلاس
و آن نپوشد همی ز ناز پرند ۳
آنکه بسیار یافت ناخشنود
وآنکه اندک ربود ناخرسند ۴
خیز مسعود سعد رنجه مباش
هر چه یزدان دهد بر او بپسند ۵
گر جفا بینی از فلک مگری
ور وفا یابی از زمانه مخند ۶
کاین زمانه نشد کسی را دوست
دهر کس را نگشت خویشاوند ۷
ورنه بگشادمیش بند از بند ۱
قسمتی کرد سخت ناهموار
بیش و کم در میان خلق افکند ۲
این نیابد همی به رنج پلاس
و آن نپوشد همی ز ناز پرند ۳
آنکه بسیار یافت ناخشنود
وآنکه اندک ربود ناخرسند ۴
خیز مسعود سعد رنجه مباش
هر چه یزدان دهد بر او بپسند ۵
گر جفا بینی از فلک مگری
ور وفا یابی از زمانه مخند ۶
کاین زمانه نشد کسی را دوست
دهر کس را نگشت خویشاوند ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۹ - ثنا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۱ - چیستان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.