شمارهٔ ۴۲ - مرثیت

چنان بگریم بر تو که هیچ کس نگریست
که هیچ وقت به فضل تو هیچ کس ناید ۱

تو با زمانه گر بس نیامدی شاید
که هیچ مرد هنر با زمانه بس ناید ۲